ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΙΣΘΟΙ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ και ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΣΠΟΥΔΕΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ,
ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΝΕΩΝ ΤΑΞΙΚΩΝ ΦΡΑΓΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ!
ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ!
ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ
ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.
ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Έξω οι βάσεις και οι Αμερικάνοι

Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ με την υποστήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δίνει ρεσιτάλ φιλοαμερικανισμού και παράδοσης της χώρας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια
Το πολυσυζητημένο ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ και η συνάντησή του με τον Τραμπ έδειξαν ανάγλυφα το μέγεθος της υποταγής της αστικής τάξης της χώρας στα αφεντικά των ΗΠΑ. Χαρακτηριστική είναι η ομοφωνία και οι πανηγυρισμοί όλου του αστικού πολιτικού σκηνικού για την τιμή που του έκαναν οι φονιάδες Αμερικάνοι. Χαρακτηριστικό επίσης είναι το γεγονός ότι η μόνη ντροπαλή συστημική κριτική που καταγράφηκε είναι μην εκφραστεί η κυβέρνηση τόσο ακραία φιλοαμερικάνικα, που ξεσηκώσει την οργή των άλλων αφεντικών, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Τη στιγμή που Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Υεμένη έχουν γίνει ερείπια, τη στιγμή που η πιο δολοφονική μηχανή του πλανήτη απεργάζεται νέα πολεμικά σχέδια, τη στιγμή που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών παροξύνονται αυξάνοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για τους λαούς, η κυβέρνηση της «υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής» και «της χρησιμοποίησης των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων της χώρας», ετοιμάζεται να αναβαθμίσει τη βάση της Σούδας, να δώσει νέες βάσεις, να πληρώσει με μερικά δισεκατομμύρια την αμερικάνικη στρατιωτική βιομηχανία (ενώ και ο εκπρόσωπος του γαλλικού ιμπεριαλισμού Μακρόν, στο πρόσφατο ταξίδι του, ντίλαρε και αυτός γαλλικά όπλα!).
Ο λαός και η εργατική τάξη της χώρας θα ξαναπληρώσουν από την τσέπη τους (και ίσως και με το αίμα τους) την υποταγή της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, την εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.
Η «Δεύτερη Φορά Αριστερά» αφού ξεπέρασε τους προηγούμενους στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής μνημονίων, τους ξεπερνάει και στο φιλοϊμπεριαλισμό. Μητσοτάκης, Γεννηματά και οι διάφορες συστημικές γλάστρες συμφωνούν και προσπαθούν να κρύψουν τη ζήλια τους.
Σε ένα τέτοιο φόντο, η υποχώρηση των κάποτε ισχυρών αντιιμπεριαλιστικών αντανακλαστικών του λαού και του κινήματος (μεγάλη επιτυχία του συστήματος με την αρωγή της πολυποίκιλης κοσμοπολίτικης αριστεράς) αφήνει έδαφος στο σύστημα και αποτελεί εγγύηση για χειρότερες εξελίξεις για το λαό μας.
Αποτελεί καθήκον ζωής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού και αντιβασικού κινήματος που θα παλεύει μαζί με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους πραγματικούς και κοινούς εχθρούς.
·        Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ.
·        Καμία νέα βάση στη χώρα – Να κλείσει η βάση της Σούδας.
·     Όχι στον φασισμό, στον εθνικισμό, στους άδικους πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών.

·        Αλληλεγγύη στους αγώνες των λαών.


Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης

Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης, για να κλιμακώσει την επίθεσή της

(*) Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 810, στις 14/10/2017
Πραγματοποιήθηκε στις ΕΛΜΕ όλης της χώρας κύκλος γενικών συνελεύσεων ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, απόπειρα γενικών συνελεύσεων. Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ) είχε εισηγηθεί πλαίσιο μιας σαφούς υποστήριξης της κυβέρνησης στην... κοινή πορεία εξόδου από τα μνημόνια (αυτό ήταν το πνεύμα του πλαισίου). Το γεγονός αυτό από μόνο του λειτουργούσε διαλυτικά και αποσυσπειρωτικά. «Κούμπωσε» με την ψυχολογία ήττας που διακρίνει τον κλάδο -αλλά και όλο τον λαό- κι έδωσε ένα αποτέλεσμα παρουσίας λίγων δεκάδων εκπαιδευτικών ανά ΕΛΜΕ. Οι συνελεύσεις κατέληξαν σε ανοιχτά ΔΣ, ενώ η συζήτηση σε πολλές περιπτώσεις καταπιάστηκε με ζητήματα εργασιακής καθημερινότητας και προσομοίασε σε... ανοιχτά ΠΥΣΔΕ (συνδιοικητικά όργανα ανά εκπαιδευτική περιοχή).
Στην ποικιλία των «αιτημάτων» της ΟΛΜΕ συμπεριλαμβάνονταν το... πάγιο -σε όλο τον εκπαιδευτικό αστικό και ρεφορμιστικό συνδικαλιστικό κόσμο- αίτημα για «επιμόρφωση», το επικίνδυνο αίτημα για «Λύκειο αυτόνομη μορφωτική βαθμίδα», το κυβερνητικό αίτημα για «αξιόπιστο απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και πρόσβαση στην Γ/θμια μετά το απολυτήριο με πανελλαδικές εξετάσεις» και άλλα... πάγια, κάτω από το καπέλο της ανατροπής «των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και ύφεσης, των πολιτικών ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ», μιας και κυβέρνηση δεν υπάρχει για την ΟΛΜΕ στην ελληνική κοινωνία... Οι δύο (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ) και μισή (ΠΕΚ) κυβερνητικές παρατάξεις απέδειξαν ποσό επίπλαστες είναι οι διαφωνίες των κομματικών τους φορέων και πόσο στενά μπορούν να συνεργαστούν στην κατεύθυνση της πλήρους απαξίωσης και διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Με μπόλικο θράσος, τέλος, αυτή η πολύ φερέγγυα ΟΛΜΕ ζήτησε από τον κλάδο «εξουσιοδότηση κήρυξης 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης, εάν υπάρξει αιφνιδιασμός από τη μεριά του Υπουργείου».
Αντίστοιχο πρόγραμμα δράσης-αδράνειας πρότεινε και το ΠΑΜΕ: Τις μερικές δεκάδες αιτήματα του πολιτικού του πλαισίου τις υποστήριξε με πρόταση για «24ωρη απεργία, σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών», αλλά και αυτό όχι... με τους 70.000 εκπαιδευτικούς της Β/θμιας εκπαίδευσης μόνους τους, αλλά «μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»!
Όπως είναι φανερό, η λέξη απεργία αποτελεί πλέον μια απαγορευμένη λέξη για την αστική και ρεφορμιστική συνδικαλιστική ηγεσία. Το γεγονός αυτό στη χειρότερη περίπτωση αποτελεί ανοιχτή απεργοσπασία και στην καλύτερη υποταγή και βόλεμα στον αρνητικό συσχετισμό.
Οι Παρεμβάσεις πρότειναν συγκεκριμένο απεργιακό βήμα μέσα στον Οκτώβρη (κάτι που είναι θετικό), αλλά με ένα πλαίσιο που καταλήγει πιθανά σε νέο ατομικό ρεκόρ των Παρεμβάσεων με καμιά εκατοστή αιτήματα! Προβληματική παραμένει η λογική υπεράσπισης των φοβερών και τρομερών αποφάσεων των συνεδρίων της ΟΛΜΕ, καθώς «παραμένουν σε ισχύ όλα τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις του κλάδου όπως διαμορφώθηκαν από το 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ψηφίστηκαν από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ του Σεπτεμβρίου του 2013 από χιλιάδες εκπαιδευτικούς, επιβεβαιώθηκαν στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ». Θυμίζουμε, ότι οι όποιες θετικές αποφάσεις έχουν παρθεί σε συνέδρια έχουν ξεπουληθεί στην πραγματικότητα από όσους απλώς ήθελαν να τις χρησιμοποιήσουν για να ανέλθουν στο αστικό πολιτικό παιχνίδι.
Με όλα αυτά τα δεδομένα, το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έγινε στις 5 Οκτώβρη δεν κατάφερε να συσπειρώσει στην Αθήνα πάνω από 150 ανθρώπους και στη Θεσσαλονίκη πάνω από λίγες δεκάδες. Στην Αθήνα, μόνο αηδία προκαλούσε η «αγωνιστική» επιστροφή διαφόρων ξεφωνημένων καθεστωτικών συνδικαλιστών, οι οποίοι έπιασαν τις ντουντούκες, ενώ σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του θα είχαν πεταχτεί με τις κλωτσιές έξω από τους κόλπους του, με βάση τα άθλια έργα τους ενάντια στον κλάδο.
Ένα τέτοιο κλίμα αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και του συστήματος. Νιώθει, ότι έχει λυμένα τα χέρια της να κλιμακώσει την επίθεση μέσω του «νέου λυκείου», αλλά και της αξιολόγησης και της παραπέρα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Πρέπει ωστόσο να γίνει κάτι ξεκάθαρο. Η προπαγάνδα περί «κανονικότητας» και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός. Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Είναι διαπιστωμένο ιστορικά, ότι και οι πιο γελοίες πολιτικές συστημικές λύσεις μπορούν να δείχνουν σοβαρές, ότι και τα πιο μεγάλα αδιέξοδα του συστήματος είναι από αυτό διαχειρίσιμα στο βαθμό που η εργατική τάξη και ο λαός είναι ανασυγκροτημένοι.
Με την έννοια αυτή, χρέος των οργανωμένων δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα (ιδιαίτερα εκείνων που θέλουν να είναι κομμουνιστικές), αλλά και των ανένταχτων αγωνιστών είναι να παλέψουν ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας και να υποστηρίξουν τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές «ιδιαιτερότητας του κλάδου», «αταξικότητας της εκπαίδευσης» και άρα «δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της». Με άλλα λόγια, παρά το γεγονός ότι οι ρεφορμιστικές αυταπάτες είναι βαθιά ριζωμένες στους χώρους της εκπαίδευσης (ως ένα από τα αποτελέσματα της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης που δυσκολεύει την καθαρή ταξική τοποθέτηση στα ζητήματα) η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στον δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς - Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στη κοινωνία - Όχι στις απολύσεις.
Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης - αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.
Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα - όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ&Ν

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Δ&Ν ΣΑΜΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ/18.30/ Δ.Σ ΜΕΣΑΙΟΥ ΚΑΡΛΟΒΑΣΙΟΥ.
Σε μια δυσμενή περίοδο για τον κλάδο, αλλά και τους εργαζόμενους συνολικά, καλείται η Πρώτη Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας, αρκετά αργοπορημένα! Μπροστά στην επόμενη αξιολόγηση από τα ξένα αφεντικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ετοιμάζει νέους αντιλαϊκούς νόμους , νόμους που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις, με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος. Κάποια μόνο παραδείγματα από τα 113 προαπαιτούμενα που ψηφίστηκαν είναι η εφαρμογή της αξιολόγησης στελεχών της εκπαίδευσης και σχολικών μονάδων, η αύξηση ωραρίου των εκπαιδευτικών και το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία, με την επιβολή του 50% των μελών ως αναγκαίο ποσοστό για να κηρυχθεί απεργία από πρωτοβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο.

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ στην Κινητοποίηση της ΕΛΜΕ

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ
Όλοι στη Στάση Εργασίας (11:00π.μ.-2:00μ.μ.)

και στην Κινητοποίηση της ΕΛΜΕ Σάμου
Παρασκευή 13 Οκτώβρη, 1:00μμ στην ΔΙΔΕ Σάμου
Συναδέλφισσες/οι,
Η πολιτική της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, της λεηλασίας της εργατικής τάξης και των παραγωγικών μέσων της χώρας συνεχίζεται και εντείνεται. Παρά το αφήγημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για έξοδο από τα μνημόνια οι εντολείς της (με πρώτο το ΔΝΤ) ήδη προετοιμάζουν το έδαφος για νέα δυσβάσταχτα μέτρα. Η αντιπολίτευση δέχεται πρόθυμα να παίξει το επικοινωνιακό παιχνίδι του αποπροσανατολισμού του λαού αφού σε τίποτα δεν διαφωνεί με την εφαρμοζόμενη πολιτική της «ανάπτυξης» που φέρνει όλο και περισσότερα δεινά στα λαϊκά στρώματα.
Στην εκπαίδευση βιώνουμε τον 7ο χρόνο πολιτικών άγριας λιτότητας που περικόπτουν τμήματα, μαθήματα και ώρες διδασκαλίας στοχεύοντας σε μείωση των θέσεων εργασίας και των όποιων μορφωτικών παροχών είχαν απομείνει. Παράλληλα εντείνεται η αξιολογική περικύκλωση, όπως και στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, εντατικοποιείται το πλαίσιο κεντρικού ελέγχου μέσω των διάφορων ηλεκτρονικών συστημάτων και προετοιμάζεται ο μαζικός διωγμός των μαθητών μέσω του «Νέου Λυκείου» που θα οξύνει τους ταξικούς φραγμούς με τις πολλαπλές εξετάσεις. Η πληθώρα των προαπαιτούμενων για την γ΄ αξιολόγηση καθιστά σαφή την συνέχιση και το βάθεμα αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής. Με όχημα τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ προετοιμάζεται το έδαφος για αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και για περισσότερη αυτονομία στις σχολικές μονάδες (δηλαδή δραστική μείωση της χρηματοδότησής τους).
Η αντίσταση και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας δεν μπορεί να γίνει με «διαλόγους», με βελτιωτικές προτάσεις που εξειδικεύουν την επίθεση που δεχόμαστε, με επερωτήσεις και καταθέσεις «αριστερών» νομοσχεδίων στη Βουλή. Δεν μπορεί να γίνει με επιχειρήματα που θα προσπαθήσουν να πείσουν τον αντίπαλο για το δίκαιο των αιτημάτων μας ή με προσπάθειες ενημέρωσης της διοίκησης για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εκπαιδευτικοί και μαθητές λες και αυτά δεν της είναι γνωστά. Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να περιορίζεται σε ρόλο άβουλου θεατή, δεν πρέπει να είναι φανερός ή διακριτικός υποστηρικτής της αντιλαϊκής επίθεσης.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

ΟΛΟΙ στη Γενική Συνέλευση

Η επίθεση κλιμακώνεται
Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια,
 με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες!


ΟΛΟΙ στη Γεν. Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου
Τετάρτη 4 Οκτώβρη 7 μ.μ. ΓΕΛ Καρλοβάσου
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται εξαιρετικά αποδοτική στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, του βαθέματος της εξάρτησης της χώρας από ΗΠΑ και ΕΕ. Μπροστά στην επόμενη αξιολόγηση από τα ξένα αφεντικά, νέοι αντιλαϊκοί νόμοι ετοιμάζονται, νόμοι που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις αλλά και με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος.
ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βλέπουν με αμηχανία την κυβέρνηση να εκτελεί πιο αποτελεσματικά τη γραμμή τους και μαζί -κυβέρνηση και αντιπολίτευση- αποτελούν μια ευτυχισμένη οικογένεια που καυγαδίζει μόνο για το πάπλωμα. Με μια φωνή, μαζί, υποδέχονται την επιχειρηματικότητα και την «ανάπτυξη» που εγκληματεί στο Σαρωνικό, που καταστρέφει τις Σκουριές και που συντρίβει τα εργατικά δικαιώματα.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Όλοι στη Γεν.Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
Όλοι στη Γεν.Συνέλευση της ΕΛΜΕ Σάμου
Πέμπτη 21/9,  7μμ  αμφιθέατρο ΕΠΑΛ Σάμου
Η δοκιμασμένη συνταγή της παραπλάνησης του λαού επαναλήφθηκε και φέτος από τον πρωθυπουργό και συνολικά την κυβέρνηση στην ΔΕΘ. Ακούστηκαν υποσχέσεις που σκοπό είχαν να δημιουργήσουν ελπίδες και προσδοκίες στον λαό και βερμπαλισμοί περί επιστροφής στην κανονικότητα που θα έρθει με την πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη και τις επενδύσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος και η αξιωματική αντιπολίτευση που υπόσχεται περισσότερη ανάπτυξη και επενδύσεις, δηλαδή περισσότερη μνημονιακή πολιτική. Κάθε εργαζόμενος πλέον γνωρίζει ότι αυτό που εννοούν είναι η αύξηση της κερδοφορίας του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου με το ταυτόχρονο ξεζούμισμα των εργαζομένων.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Αντικομμουνισμός και πολιτική της φασιστικοποίησης

Ο αντικομμουνισμός είναι η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης και της πολιτικής της φασιστικοποίησης
Λύσσαξαν τα τσιράκια του συστήματος για τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Με ικανοποίηση για τη φάση ήττας του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και με τρόμο για το ενδεχόμενο ανασύστασής του προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία, χρησιμοποιώντας ως «θύματα» ναζιστές και δοσίλογους δολοφόνους, ανύπαρκτους παππούδες και ένα κάρο τραγικές αστειότητες.
Δεν μας κάνει εντύπωση. Για τα αφεντικά του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, οι κολασμένοι δεν έχουν το δικαίωμα ούτε καν να διανοηθούν να διεκδικήσουν τον κόσμο. Όταν το διανοηθούν είναι «επικίνδυνοι» και «τυχοδιώκτες», όταν το υλοποιούν είναι «αντιδημοκρατικοί», «πραξικοπηματίες», «δολοφόνοι», «βάρβαροι»…
Με το ίδιο τρόπο έχουν ανακαλύψει τη «βαρβαρότητα» των μαζών στη γαλλική επανάσταση, τη «βιαιότητα» των σφαγιασμένων Κομμουνάρων του Παρισιού, την «εγκληματικότητα» των Μπολσεβίκων, τη «δολοφονική μανία» της δολοφονημένης Ρόζας και του μακελεμένου γερμανικού προλεταριάτου, τα «εγκλήματα» του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του Αρη απέναντι στους κατακτητές και τους δοσίλογους, του ΔΣΕ απέναντι στους νέους κατακτητές, των Βιετκόγκ απέναντι στους «δημοκράτες» Αμερικάνους των Ναπάλμ, την «τραχύτητα» των Κινέζων Ερυθροφρουρών απέναντι στους νέους εκμεταλλευτές, την «επικινδυνότητα» του ενός εκατομμυρίου εκτελεσμένων κομμουνιστών Ινδονήσιων κάτω από τους πανηγυρισμούς των ιμπεριαλιστών διπλωματών.